Vorige week gingen we opnieuw naar de ezeltjes.
En het was precies nodig....
Eenmaal aangekomen vond iedereen heel vlug zijn of haar plekje in de weide en werd het genieten van de
rust en de zon.
Zelfs de ezels deden mee met het 'chillen'.
Wie is het?
Een neus van Immanuel de ogen van Eunice de mond van Thorben Wat een gekke combinaties kunnen wij maken!
